Genel

Ne çok zaman...

21:15:00

Uzun zaman oldu sana "Ben gidiyorum" diyeli sevgili... Çıkarken kapıyı kapattığım tarihi tam olarak hatırlayamayacak kadar uzun bir zaman...




Oyalandım sensizken... Arada dostça ziyaretlerde bulunsam da sana, kaçtım senden... Yanında durmak yaranın kabuğunu kavlattı hep. İnsanların kapılarını çaldım, yerin dolsun diye tutup başkalarını soktum hayatıma. Önem verdim varlıklarına, örttüm yokluğunun üstünü, önemsiz bir sandık gibi...




Gecenin bu karanlığında mutfakta yalnız başıma otururken, "Geleceğim" dediğin için yemekler yapıp saatlerce seni beklediğim gece geldi aklıma. Yemekleri belli aralıklarla ısıtıp durduğum, kurduğum sofra ile mutfak balkonu arasında mekik dokuduğum, her an gelebilirsin diye uyumadığım ve gelmeyeceğini fark ettiğimde aç yattığım gece... Ne kadar acı verdiyse de bunlar, o geceki heyecanımı bile özlüyorum.




Şu anda mutfakta oturuyorum, yine o geceki gibi. Ama ne yolunu gözlediğim biri var, ne de içimde bir heyecan...




Ne çok zaman... Sensiz... Ve de kimsesiz...

You Might Also Like

3 yorum

  1. Gittin...
    Ben, arkandan sadece baktım.
    Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
    "Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
    Gidersen sönecek içimdeki ateş
    ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
    Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
    O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
    Konuşamadım...


    Gittin...
    Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
    Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
    bacağımı bu kadar acı duymazdım.
    Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
    Ağlayamadım...


    Gittin...
    Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
    Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
    tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
    Anlatamadım...


    Gittin...
    Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
    Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
    Ürperdin yine biliyorum.
    Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
    Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
    Tutamadım.


    Gittin...
    Bir yıkım gibiydi gidişin
    Sen adım adım uzaklaşırken benden
    Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
    Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
    Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
    Kalkamadım...


    Gittin...
    Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
    Hazırdım gidişine,
    Kaçak zamanları yaşıyorduk
    Zaman bitecek ve sen gidecektin
    Bense, gidişinin ertesi günü
    Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
    Başlayamadım...


    Gittin...
    Bir şey söyledin mi giderken?
    "Kal" dememi istedin mi?
    Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
    "Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
    Beynim öylesine uğulduyorduki.
    Duyamadım...


    Gittin...
    Nereye gittiğin önemli değildi
    Binlerce kilometre uzakta da olsan,
    iki metre ötemde de farketmiyordu.
    Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
    Kurtulmalıydım senden,
    bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
    Kurtulamadım...


    Gittin...
    Unutulanların arasına katılmalıydım
    Anıları bir sandığa koyup
    hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
    Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
    Yapamadım...


    Gittin...
    Bir okyanusun ortasında
    tek küreği kaybolmuş sandalda
    Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
    Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
    Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
    Bil ki; seni Unutamadım

    YanıtlaSil
  2. zaman..
    bazen geçsin diye dua ettiğim
    bazende geçmesini istemediğim.

    Teşekkürler paylaştığın için Şehnaz

    YanıtlaSil
  3. teşekkürler yakamoz :)

    YanıtlaSil